एक हृदयस्पर्शी कथा.... :'(

एक हृदयस्पर्शी कथा.... :'(
तो अजुनहि झोपलाच होता,
वर टांगलेल सलाईन
वाऱ्या निशी हालत होत. त्यातून टपकनारे थेँब
त्याच्या रक्तात भिनत होते.झोप कसली येत
होती त्याला...?? उघड्या डोळ्याने तो एकाच
ठिकानी बघत होता. त्याची आई औषधे व गोळ्या घेवून आली, त्याला थोडे फार खाण्याची विनंती केली.
पण
त्याने गप्प राहून नकार दिला,
आई गेल्यानंतर त्याने
एका हाताने औषधे व गोळ्या घेतल्या........ .
घड्याळाच्या टोलानीँ त्याचेलक्ष वेधले. सहा वाजले होते,
त्याने चटकन चादर
बाजूला केली ' अरे बापरे ! क्लास तर संपून गेला असेल ' अंगात एवढेही बळ नसताना त्याने हातातली सुई खेचून
काढली. भळ-भळनाऱ्या रक्तावर कापसाचा बोळा पकडून
तो सायकल जवळ गेला. त्याच्याकडे कुणाचेही लक्ष
नव्हत. भर पावसात
तो सायकल घेवून क्लासकडे गेला.
क्लास तर केव्हाच संपून गेला होता. बहूतेक सर्वजण घरी निघून गेले होते थोडी पावसाची भूर-भूर चालूच
होती....
ती आजून हि क्लासच्या बाहेरत्याची वाट पाहत
उभीच
होती. त्याला बघितल्यावर तिचे डोले चमकले.
तिला त्याचा राग आला होता, झपझप चालत
त्याच्याजवळ पोहचली. त्याच्या डोक्यावर छञी पकडून त्याचा कान धरला, "तू आजारी असताना इथं का आलास ?
आणि पून्हा छञी विसरलास, बापरे ! किती पाणी"
त्याच्या डोक्यावरून पाणी झटकत ती म्हणाली, "पूर्ण
ओला झालाय आणि मग सर्दी झालीम्हणजे मलाच
म्हणशिल......" अरे ! किती बडबड
करते मी ? जाऊ दे बरं, डाँक्टर काय म्हाणालें तब्येत कशी आहे?
दोघेही क्लासच्या बाहेर पायरीवर जाऊन
बसले.
तो अजूनही काकडत होता. तिच्या डोळ्यामध्ये त्यांचे
बावरलेलं मन स्वत:ची खोलवर रूजलेली प्रतिमा शोधत
होत. तिचे निरागस डोळे माञ सदैव
त्याच्याच चिँतेत बूडालेलेदिसत होते. त्याच्या अतिभोळेपनाची तिलाकाळजी वाटायची,
त्याच्या प्रेमाच्या वेडेपणाची सीमा अजून
तिलाही ठरवता आली नव्हती. त्याच्या कपाळावर तिने
हात ठेवला आणि ती दचकलीच,
" बाप रे ! किती भयंकर ताप आलाय तूला ! अन, तरी तू
एवढ्या पावसात मला भेटायला आला? तूला काही झालं म्हणजे? नाही मीच
वेडी आहेँ. मीच थांबते ना ! आता मी थांबणारच नाही, तू
बघच मी, थांबतच नाही ! असं द्रृष्ट लागण्याजोगे प्रेम
बघून त्याच्या डोळ्यांमध्ये
पाणी जमा झालं,बोलण्याचा प्रयत्न
करताच त्याला खोकला आला.
तिने त्याला न बोलण्याची विनंती केली. त्याचा हात आपल्या हातात
घेताच, तिने हातावरुन ओघळणारे लाल रक्त बघीतले.
ती यावेळी माञ चिडलीच, "तू हे काय केलंस? तू सलाईन
काढले ना? का स्वता:ला ञास करून घेतोस?
तुला होणाऱ्या वेदना काळजातसूई प्रमाणे घुसतात,जा !
मी बोलणारच नाही. अरे तुला काही झाले म्हणजे मी आणि माझे जीवन........... ..." त्याने तिच्या ओठांवर
हात ठेवला.
पुढचे शब्द
काळजाला चिरणारे होते.त्याच्या डोळ्यातून थेँब
ओघळला. तिच्या निस्सिम प्रेमासाठी-
आणि तिच्यासाठी,तरीह
ी त्याच्या डोळ्यातल्या अश्रुनी तिला अस्वस्थ करुन टाकले. तिच्याहि डोळ्यांतून पाणी टपकत होते,"खरच,
इतक प्रेम करतोस का रे माझ्यावर...???
मग का असा ञास
देतोय? तुझ्या या वेडेपणानेच मला वेड
लावंल-तुझ-तुझ्य ा प्रेमाचंमी सुध्दा इतकी वेडी आहे ना-
मी थांबते म्हणून तर तू येतोस. दोघेपण अगदी वेडे आहोत.
तिने त्याच्या खांद्यावर मान टेकवली.
तिचे डोके थापटत, तो माञ कुठल्यातरी वेगळ्याच विश्वात हरवून
गेला होता, तिथे फक्त तिच्याबांगड्यांची किण-किण
आणि तिचा आवाज कानी येत होता. तेवढ्यात
त्याच्या सरांची थाप त्याच्या पाठीवर पडली, "
काय रे ? केव्हाचा आवाज देतोय-काय करतोय इथं एकटा ?
एवढ्या पावसात का बसलाय ? घरचे म्हणत होते तू आजारी आहेस म्हणुन "
सरांच्या आवाजाने तो भानावरआला.... त्याने मान
डोलवली. सर आत निघून गेले.
भरलेल्या डोळ्यानी किँचित मागे वळूनपाहिले.
क्लासमध्ये टांगलेल्या तिच्या फोटोची माळ
वाऱ्यानिशी हालत होती. ती क्लास मधली एक हूशार विद्यार्थीनी होती...!!! सर्व काही द्रृष्ट
लागल्या प्रमाने घडून गेलं होत.
स्वप्नाहूनही सुंदर अशा त्यांच्या दुनियेवर काळाने
अशी झडप घातली कि त्या दुनियेतील सर्व सुख काळ
आपल्या बरोबर घेऊन गेला होता.
फुलांआडून डोकवणाऱ्या तिच्या डोळ्यामध्ये घोर चिँता दिसून येत होती.
कोण समजून घेणार माझ्या या वेड्याला ? कोण
शिकवणार
याला माझ्याशिवाय जगणं? कोणी जपेल
का याला माझ्याप्रमाणे? असेअनेक प्रश्न तिला पडले
असावे. त्याचे मन माञ एखाद्या वेड्या हरणाप्रमाणे
तिच्या सावलीमागेच पळत होतं, ते हेमानायला तयारच नव्हत की तिच अस्तित्व आता संपलय म्हणून.
असे सावल्यांचे खेळ-आभास त्याच्या जिवनाचा एक भागच
बनून गेले होते. ह्रूदयात जपून
ठेवलेल्या तिच्या आठवणी अश्रु बनुन क्षणा-
क्षणाला बाहेर पडत होत्या. तिची प्रतिमा डोळ्यामध्ये
भरून जड अंत:करनाने तो सायकलजवळ गेला. काकडंत- काकडत त्याने सायकल घेतली वघराकडेचालू
लागला आणि चालता-चालता बेशुध्द होऊन पडला......
हे सर्व प्रेम होत कि वेड ! मी त्यावेळी हे सारे फार जवळून
बघितले होते. का कुणीतरी इतकही प्रेम करू शकत ? हे
असं कसं प्रेम होत जे म्रूत्युनंतर सुद्धा जिंवतहोत?
खरचं त्याच्या वेडे पणाला म्रूत्युच्याही मर्यादा कमीपडल्या होत्या....
या अगोदर तो खुप चांगला असायचा
क्षणोक्षणी त्याच्या चेहऱ्यावर आनंद असायचा, पन
त्यानंतर त्याच्या चेहऱ्यावर हास्य मी पहीलेच नाही.
आता त्याने आपल्या मनावर ताबा मिळवलाय.
सर्वाशी तो चांगला वागतो अगदी पूर्वीप्रमाणे. पण फरकएवढाच आहे की तो पूर्वी सर्वाशी बोलु शकत होता.
त्यावेळी आजारात त्याने आपली वाचा गमावली होती.
त्या दोघांच्या सुखासमोर स्वर्गसूद्धा फिका पडत
असावा म्हणुन देवालाही हेवावाटला आणि............ ....
जे खरोखर चांगल घडत असतं तेथेच नशिब तोकडे पडते
हा प्रश्न तर फार पूर्वीपासून अनुत्तरीतच आहे. ...... असचं नेहमी का घडतं?का ?

प्रेमाची तुलना....

प्रेमाची तुलना....
एक गरिब मुलगा
श्रीमंत मुलीवर प्रेम करत असतो.
एके
दीवशी तो तीला मागणी घालतो.
मुलीला श्रीमंतीचा गर्व असतो
ती म्हणते, " हे बघ.!
तुझ्या महीना भराची कमाई
ही माझ्या
एका दिवसाचा खर्च आहे.
तुला वाट्टे मी तुझ्या सोबत
राहील.?
तु असा विचारच कसा केलास.?
मि तुझ्यावर कधीच प्रेम करु शकत
नाही. तर,
विसरुन जा मला ' अन तुझ्या Level
च्या एखादीशी लग्न कर." पण
हे सर्व विसरणे
त्या मुला साठी इतके सोपे नव्हते.
.
दहा वर्षा नंतर.
त्या दोघांचा आमना-
सामना एका Mall मध्ये
झाला.
मुलगी त्याला
म्हणाली,
"Hey! you! How are you.?
माझ आता लग्नं झाले आहे.
तुला माहीती आहे
का माझ्या नवऱ्याचा पगार
कीती असेल.? दोन लाख दर
महीना.!
तु विचार तरी करु शकतोस का.?
'अन तो पण दिसायला सुंदर
आणी माझ्या योग्यतेचा आहे."
तिचे हे शब्द एकून तो काहीच
बोलला
नाही.
क्षणात त्याच्या डोळ्यात अश्रू
आले.
इतक्या तो तिला काही म्हणनार
तर तीचा पती तेथे आला,..
तिचा नवरा येताच त्याने तिला
त्याच मुलाबद्दल
सांगायला सुरवात केली...
"सर ! तुम्ही इथे.?
ही माझी पत्नी."
पती त्याच्या पत्नीला म्हणाला,
" मि यांच
सरांकडे एका प्रोजेक्टवर काम करत
आहे
जो २००कोटी चा आहे .
' तुला एक खर माहीतेय का.?
सर पण एका मुलीवर प्रेम करत
होते पण
ती भेटली नाही म्हणुन
यांच करणामुळे ते
अजुनही अविवाहीत आहेत.
खरच कीती नशिबवान मुलगी असेल
ना ती.?
पण आजकाल कुठे बघायला मिळते
का असे प्रेम.?"
.
शिकवण: आयुष्य हे खुप छोटे आहे. तर,
स्वतःवर इतका गर्व करु नये
आणि दुसऱ्याला कमी पणा दाखऊ
नये. ..
वेळेनुसार
परिस्थिती केव्हाही बदलृ शकते तर
नेहमी प्रेमाचा आदर
करायला शिका..

तिच नाव लिहून...

तिच नाव लिहून लिहून पुसायला विसरून जातो
तिची जेव्हा आठवण काढतो विसरायला विसरून जातो

फार काही सांगायचं असत तिला जे हरुदयात आहे
पण जेव्हा पण भेटतो ऐकवायला विसरून जातो

आता तिच्या शिवाय दिवस सरता सरत नाही
पन नेहमी स्वप्नात तिला हे सांगायच विसरून जातो

माझी प्रत्येक संध्याकाळ सांगते विसर तिला आता
पण सकाळ झाली कि तिला विसरायचं हेच विसरून जातो .........

आठवण माझी आली कधी

आठवण माझी आली कधी
तर पापण्या जरा मीटून बघ.
सरलेल्या क्षनान्म्धले
संवाद जरा आठवून बघ.

आठवण माझी आली कधी
तर त्या वाट वळणाऱ्या वाटेवर बघ
त्या पाउल वाटेवरती
उमटलेली आपली पाउले बघ.

आठवण माझी आली कधी
तर उडणार्या पक्षांकडे बघ.
त्यांच्यासारखाच माझ मन
तूज्याकडे धावत आलेलं बघ.

आठवण माझी आली कधी
तर चांदण्या जरा मोजून बघ.
चांदण्या ratri घेतलेल्या शपथेचा
शब्द न शब्द आठवून बघ.

आठवण माझी आली कधी
तर सागरकिनारी जाऊन बघ.
हजारदा किनार्याला मीठीत घेऊन सुद्धा
परतणाऱ्या नीराश लाटेच वीव्ह्लन बघ.

आठवण माझी आली कधी
तर साद मला घालून बघ
तुझ्या अवतीभोवती फीरणार
माझ अस्तित्व जरा जाणवून बघ..

आहेत क्षण हे अपुरे,

आहेत क्षण हे अपुरे,
नाही लाभणार आयुष्य दुसरे.
फैलावून दे पंख भरारीचे,
तोडूनी बंधने, जग आयुष्य एकदाचे.
काळाच्या पडद्याआड, एक दिवस जायचे...
जग आयुष्य तू, ते उन , ती सावली, त्या पावसाचे,
जग तू वाट, सुखाची अन दुखाची, मैत्र पावलाचे.
जग तू आयुष्य, दात्या वृक्षाचे,
आयुष्यात कर्म फक्त परोपकाराचे.
काळाच्या पडद्याआड, एक दिवस जायचे...
जग तू आयुष्य, झुळझुळ झऱ्याचे,
खडतर प्रवासात, गीत गात वहायचे.
जग तू आयुष्य, गरुडझेपिचे ,
तोडून बंधने सारी आसमंत चुमण्याचे.
काळाच्या पडद्याआड, एक दिवस जायचे...
जग तू आयुष्य, तेवणाऱ्या दीपकाचे,
अंधारात वाट दाखवणाऱ्या, मार्गदर्शकाचे.
जग तू आयुष्य, त्या नाती, त्या मैत्री,
त्या प्रीतीचे,
देवू नकोस कोणा हृदया अबोलपण तुझ्या मनाचे.
काळाच्या पडद्याआड, एक दिवस जायचे...
जग तू आयुष्य, थोर माणसाचे,
माणुसकी जपणाऱ्या मानवाचे.
जग तू असे काही, मनांत ना काही राहायचे,
काळाच्या पडद्यावर ओळख करून जायचे.
काळाच्या पडद्याआड, एक दिवस जायचे...
जग तू आयुष्य, असे काही क्षणांचे,
काळाच्या मंचाने तुझे गीत गायाचे.
काळाच्या पडद्यावर, तुझी कीर्ती कोरण्याचे,
असुनी पडद्याआड, पण पडद्यावर चिरंजीव राहण्याचे.
काळाच्या पडद्याआड, एक दिवस जायचे..

जरा ऐक ना, काही सांगायचे आहे तुला...

जरा ऐक ना, काही सांगायचे आहे तुला.......
तुला भेटताना....
होणारी ह्रुदयाची धडधड ऐकवायची आहे मला,
तुला पाहताना......
हळूच झुकणारी माझी नजर दाखवायची आहे तुला,
तुझ्या बरोबर चालताना.....
हां रस्ता कधी संपू नये हे सांगायचे आहे तुला,
तू सोबत असताना....
सुर्याची किरणे देखील गार वाटतात हे सांगायचे आहे तुला,
तू नसताना.....
तुझाच चेहरा नजरेमधे असतो माझ्या हे सांगायचे आहे तुला,
तुज्या बरोबर बोलताना....
होणारी शब्दांची धडपड ऐकवायची आहे तुला,
तुझ्या शिवाय एक क्षण ही जात नाहीं माझा....
हे सांगायचे आहे तुला,
तुझ्या बद्दल माझ्या मनातल्या भावना सांगायच्या आहेत तुला.....
प्रेमातील नाजूक भावना सांगायच्या आहेत तुला..

कधी आलीस

कधी आलीस
तर नक्की येउन जा...........
तिथं जिथं ......
मी तुला नेहमी भेटायचो....
तिथं तुला आता.......
काहीच दिसणार नाही.......
तिथं दिसेल.....
फ़क्त तुला तुझ्या माझ्या आठवणींच अस्ताव्यस्त झोपड़
कधी आलीस तर नक्की कोणाला तरी विचार........
पुर्वीचा ओळखीचा पण सध्याचा अनोळखी
मी .. कुठे आहे???
तुला उत्तर मिळणार नाहीच.......... .
नंतर.....
तुझी पावल जड़ होतील तू माघारी फिरशील
डोळे ही पाणावतील तुझे थोड़े नंतर तू स्वताशिच म्हणशील
फ़क्त एकदा......
तुला भेटायचय .....
फ़क्त एकदा......!!

तिची अन् माझी अशी अचानकच पडली गाठ

तिची अन् माझी अशी अचानकच पडली गाठ
दर्शनी पाहता तिला माझी लागली पुरती वाट
हृदयाचे ठोके जसे ढोल वाजत होते
लटपट लटपट पाय तालावर नाचत होते

डावी भुवई उंचावून तिने एक कटाक्ष टाकला
प्रथमदर्शी प्रेमाचा मिळाला मला दाखला
तिचे लुकलुकले डोळे अन् गुलाबही उमलले
प्रीतीच्या फुलांचे गंध माझ्या मनी दरवळले

क्षणभर सर्वत्र स्तब्ध निरव शांतता पसरली
नजरेने नजरेला दिलेली साद मात्र समजली
सावरून बावरून तिने परतीची वाट धरली
दोन क्षणांची साथ, पण मनात कायमची भरली

एकदा मागे वळून पहावे मनाने केला अट्टाहास
आहे हे सत्य का होतोय मज हा भास
तिची धावती पावले माझ्या रोखाने येत होती
हात पसरून मी मिठीत घेण्याची दुरी होती

मला दूर सारून ती तशीच पुढे गेली
बिलगून त्या व्यक्तीच्या दुचाकीवर स्वार झाली
अशाप्रकारे माझ्या मनाचा झाला होता पचका
प्रथमदर्शी प्रेमाचा बसला मनाला धसका.................!!!!

ती दिसली.....

ती दिसली.....

भिजलेल्या डोळ्यातून आज, शब्द मनात उतरले
तिला पाहताच क्षणी, डोळ्यातून अश्रु बरसले.....

तिचीच आस धरून, आयुष्यात मी बिखरलो
नसताना ती जवळ, जगनेही मी विसरलो.....

तिचीच वाट पाहत, पापण्या माझ्या पाणवल्या
सावल्या डोळ्यातून ह्या, आभाळा सारख्या बरसल्या.....

खुप काही म्हणायच होता, शब्द माझे आतुरलेले
मुखातून न उमलता, डोळ्यातून उमललेले.....

म्हंटल ज़रा जवळ जाऊन, तिच्याशी थोड बोलाव
तिच्या आठवणीसंगे जगतो, तिलाही थोड कळाव.....

तिच्या आठवणीची ओंजंळ, तशीच भरून ठेवलेली
एकही क्षण न सांडवता, जिवापाड मी जपलेली.....

कंठ आज दाटून आला, तिला समोर पाहून
बरच काही बोलायच होत, मनात गेले शब्द राहून.....

इतक्यात तिने पाहिले मला, डोळ्यात अश्रु ढाळत
अनेक प्रश्नांची उत्तर मिळाली, मलाही न कळत.....

नव्हती ती आज माझी, झाली दुसर्या कोणाची
रेशम गाठी तुटल्या आमच्या, तरी सदैव राहिली ती या वेड्या मनाची...

भेट आपली शेवटची हसून निरोप घेत आहे

भेट आपली शेवटची हसून निरोप घेत आहे
वरून शांत असलो तरी हृदयातून रडत आहे

जात आहेस सोडून मला, नाही अडवणार मी तुला
असशील तिथे सुखी राहा, ह्याच माझ्या शुभेच्छा तुला

निरोप तुला देतांना अश्रू माझे वाहतील
काळजाच्या तुकड्यांना सोबत वाहून नेतील

त्या वाहणाऱ्या अश्रुतही प्रतिबिंब तुझेच असेल
नीट निरखून पहा त्यांना, प्राण त्यात माझा दिसेल

वाट आपली दुभंगली आता पुन्हा भेटणे नाही
प्रवास जरी एक आपला मार्ग एक होणे नाही

आठवण तू ठेवू नकोस, मी कधीच विसरणार नाही
भेटणे तुझे अशक्य तरी वाट पाहणे सोडणार नाही

जातेस पण जातांना एवढे सांगून जाशील का?
भेटलोच जर कधी आपण ओळख तरी देशील का?

जाता जाता थोडे तरी मागे वळून पाहशील का?
प्रत्येक्षात नाही तरी डोळ्यांनी काही बोलशील का?

बोलली नाही तू जरी, नजर तुझी बोलेल
गोंधळलेल्या अंत:कर्णाची खबर मला सांगेल

कोठेतरी हृदयात इतिहास सारा आठवशील
तो आठवण्या पुरता तरी, तू नक्कीच माझी राहशील!

नजरेने जरी ओळखलेस तू, शब्दांनी मी बोलणार नाही
तुझ्या माझ्या आयुष्यात नसती वादळ आणणार नाही

नेहमीच पराभव झाला तरी, हक्क तुझ्यावर सांगणार नाही
पण तुझी शप्पत सांगतो पुन्हा प्रेम करणार नाही......

छोटीशी मुलगी तिच्या बाबांबरोबर

एक
छोटीशी मुलगी तिच्या बाबांबरोबर
जात होती, एका पुलावर खूप वेगाने
पाणी वाहत होतं.
बाबा: बाळा, घाबरू नको.. माझा हात
पकड.
मुलगी: नाही बाबा, तुम्ही माझा हात
पकडा.
बाबा (हसत): दोघांमध्ये काय फरक
आहे बाळा?
मुलगी: जर मी तुमचा हात पकडला,
अन अचानक काही झालं, तर
मी तुमचा हात सोडून देऊ शकते.
पण जर तुम्ही माझा हात पकडला,
तर मला माहितीये की काहीही झालं
तरी तुम्ही माझा हात कधीच सोडणार
नाही..!!....

ती बोलत तर नाही तीचे डोळे खुप बोलतात,

ती बोलत तर नाही तीचे डोळे खुप बोलतात,
मी फक्त पाहात राहतो पाय आपोआप तीच्याकडे वळतात.

सतत कसला तरी वीचार करत असते,
काय माहीत तीच्या मनात काय चालते.

हासतानाही ती खुप कमी हासु पाहते,
पण हासताना तीच्या गालावर खळी पडते.

ती उभी असते तीथेच कुठेतरी मी ही उभा राहतो,
ती जवळ नसली तरी सहवास तीचा मला जाणवतो.

खरच भीती वाटते मला तीच्या जाण्याची,
माझ्या कवीतेत पुन्हा काळोख येण्याची.

ती आली होती प्रकाश बनुन माझ्या जीवनात,
आता जाणवतो सहवास तीचा ह्रदयाच्य स्पंदनात.

आता वाटते मला तीनेही माझ्यावर प्रेम करावे,
फक्त तीच्यासाठी असलेलं माझे प्रेम एकतर्फी नसावे..

प्रेम केले होतेस ना माझ्यावर..

प्रेम केले होतेस ना माझ्यावर..
मग का विश्वास ठेवला नशिबावर..
मी कधीच सोडणार नाही तुला
वचन दिले होते न तू मला..
मग ते तोडताना काहीच वाटले नाही तुला?

किती विश्वास ठेवला होता तुज्यावर ..
तू दाखवलेल्या त्या स्वप्नांवर..
किती विश्वास होता आपल्या नात्यावर ..
तू मैत्री आधी आणि प्रेमानंतर केलेल्या त्या प्रेमावर..

आई वडील तर मला पण होते खरे,.
तुज्यासाठी त्यांच्याशी खोटे बोलले ग..
आई वडिलांचे कारण देऊन तू मला कसे सोडलेस ग..
अचानक त्यांचे उपकार आठवून तुझ माझ ते प्रेमच नाते कस तोडलेस ग ..

का नाही लढलीस माझ्यासाठी..
आपल्या आपल्या त्या मैत्री नंतरच्या प्रेमासाठी..?
का प्रेम केले होतेस टाईमपास साठी..
कि माज्या भावनाशी खेळण्यासाठी..?

सांग ना का केलेस तू ते प्रेम
फक्थ मला सोडण्यासाठी....

प्रेम करा पण.......

प्रेम करा पण.......
जबाबदारीची जाणीव ठेवा
प्रेम करा पण.......
मर्यादा सोडू नका
प्रेम करा पण.......
दुस-यांना दु:ख देउ नका
प्रेम करा पण.......
एकमेकांची मनं ओळ्खा
प्रेम करा पण.......
सर्व गमावून बसू नका
प्रेम करा पण.......
आई वडिलांचा विचार करायला शिका.

प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम,

प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम,
आजकालच्या युगात लैला मजनूचा गेम,
मित्राची मैत्रिण पण आपला नेम,
प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम . . .

... कॉलेजला जायचं फ़क्त नावचं असतं,
कट्यावर बसणं आमचं कामचं असतं,
भिडली नजर की झाला फेम,
प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम . . .

प्रेमपत्र आणि कबुतरांचा जमाना गेला,
फेसबुक आणि मॅसेजेसचा जमाना आला,
भेटला नंबर की नाईट पॅक सेम,
प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम . . .

कुणाची गर्लफ्रेंड कोण कुणाचा बॉयफ्रेंड,
पार्ट टाइम जॉब जसा, मधे स्टोरीचा दी एण्ड,
प्रत्येक वर्षी रिलेशन चेंज हा एकच ऐम,
प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम . . .

वाट लागली देवा इथे खरया प्रेमाची,
किंमत नाही कोणाला काही कुणाच्या भावनेची,
कोण सांगेल अर्थ त्यांना, काय असते हे प्रेम,
प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम . . .
भिडली नजर त्यांची आणि झाला गेम,
प्रेम प्रेम आणि फ़क्त प्रेम . . .

मन हे नेहमी फुलपाखरासारखं असायला हवं

मन हे नेहमी
फुलपाखरासारखं असायला हवं
एकीने नाही म्हटलं तर काय झालं?
लगेच दुसरीवर बसायला हवं..!

... मला पाहुन तु हसली नाहीस
असं कधी झालंच नाही
आपल्या मनात असुनसुद्धा
एकत्र होता कधी आलच नाही..!

तु माझी झाली नाहीस म्हणुन दुस-याची होऊ नये
असे मला वाटणार नाही..
ऍसिड फेकुन तुझं जीवन उध्द्वस्त करणं
हे कधीच मला जमणार नाही..!

तु सुखात आहेस हे ऐकुन
फार बरं वाटलं
यावरुन देवसुद्धा माणसांच ऐकतो
हे मला पटलं..!

तु समोर आलीस तरी
मला तुझ्याकडे बघवत नाही,
कारण तुझ्या मुलांच "मामा-मामा" म्हणनं
खरंच मला ऐकवत नाही...!

जर दहा लोक तुझी काळजी करत असतील,

जर
दहा लोक तुझी काळजी करत असतील,

तर
त्यापैकी एक मी असेन..

जर
एकचं जण तुझी काळजी करत असेल,

तर
तो मीचं असेन..

पण ?????

जर
कोणीचं तुझी काळजी करत नसेल,

तर
एवढे
नक्की की त्यावेळी मी ह्या जगात नसेल ♥ ♥ ♥

ती रुसली तेव्हा काय घडले

ती रुसली तेव्हा काय घडले…
मी तिला विचारले किती गं करतेस माझ्यावर प्रेम,
हसत म्हणाली माझ्या नजरेला जरा वाचत जा…
मी विचारले किती गं असे भेटायचे चोरून चोरून,
ती म्हणाली प्रेमात थोडासा धीर धरत जा…
मी म्हणालो आता मला तुझ्या साथीची गरज आहे,
ती म्हणाली त्यासाठी देवासमोररोज हात जोडत जा…
मी म्हणालो खूप ओझं झालंय एकाकीचं आता,
ती म्हणाली अरे वेड्या मग आठवणी थोडंसं रडत जा…
मी म्हणालो अरे पापण्या ओल्या होतात विरहात तुझ्या,
ती म्हणाली मुखवटे घालून थोडंसं हसत जा…
मी म्हणालो ऋतू सुद्धा माझ्यावर हसतो आहे,
ती म्हणाली अरे मग एक छानसी गझलऐकत जा…
मी विचारलं असतेस कुठे सध्या तू,
तेव्हा मात्र ती म्हणाली माझ्या श्वासांना तुझ्यातच कुठेतरी शोधत जा..
मी विचारलं हि कुठली रीत तुझी प्रेम करण्याची,
ती म्हणाली अरे प्रेमात कधी असाही एकमेव अनुभव घेत जा..
मी विचारलं आता किती वाट बघायची तुझी सखे,
ती म्हणाली नेहमीच तू तरसवतोस मला आता तू ही तरसून बघत जा..
मी म्हणालो आता पुरे तुझे रुसवे फुगवे अन पुरे तुझा नखरा,
ती म्हणाली अरे राजा, पुन्हा असं झालं तर मला सरळं बिलगत जा…;)
(¯`v´¯)
.`•.¸.•´
¸.•´.•´¨) ¸.•¨)
(¸.•´(¸.•´ (¸.•¨¯`* ♥ ♥~~

का आवडतेस इतकी?

का आवडतेस इतकी?
कसं ग सांगू.....
तुझी काळजी आवडली मला,
तुझी हुरुहूर आवडली मला,
... ... तुझं रागावणं आवडलं मला,
तुझं समजावणं आवडलं मला,
चेहऱ्यापेक्षाही तुझं मन आवडलं
मला......
नेहमी तुझं बोलणं मला खुप वेड
लावतं,
नेहमी तुझ्याच सहवासात रहावं
वाटतं,
जग
मला म्हणेलही वेडा.....पर्वा नाही मला,
इतकंच कळतंय कि "फक्त तूच
आणि तुच हवी मला"..
नावापुढे माझ्या मला...तुझंच नाव
हवंय,
छोटंसंच घरकुल....पण ते
तुझ्यासोबत हवंय,
किती दिवसाचं आयुष्य माझं
मला नाही ग ठाऊक,
दिवस नाही ढकलायचे
ग...मला तुझ्यासोबतचं जगणं
हवंय...
छळ म्हणून तरी एखाद्याने
किती ग करावा?
फक्त स्वप्नातच हात सांग
ना मी किती दिवस धरावा?
मनात ये माझ्या...ते कधी न
मोडण्यासाठी,
हातात घे हात माझा...तो कधी न
सोडण्यासाठी......
वाट पाहतोय मी...तू
वाऱ्यासारखी ये,
पण माझ्या जवळच थांब नेहमी...
वाहून नको जाऊस
त्या वाऱ्यासारखी.....दुसरीकडे..

ती - काय रे चूप का आहेस आज?

ती - काय रे चूप का आहेस आज?

तो - नाही ग कुठे काय

ती - मग कसला विचार करतोस एवढा?

तो - काही नाही ग कसलाच नाही

ती - मी ऐकलंय छान छान कविता करतोस, मग आता पण काही मनात चालाय का ?

तो - तसं काही नाही ग आता काही नाही आहे मनात आणि तुला कोणी सांगितलं मी कविता करतो ते?

ती - तुझेच सर्वे मित्र बोलत असतात खूप छान कवीता करतोस ते आणि मला संग माझ्यावर कधी कवीता केली आहेस का ?

तो - एकदम गप्प आणि मनातच बोलतो माझ्या कवीता तुझ्या पासूनच सुरु होतात आणि तुझा पासूनच संपतात

ती - काय रे गप्प का झालास परत बोलत नाहीस, चल आज तू माझ्यावर एक कवीता कर मला सुधा ऐकायची आहे कशी कवीता करतोस ते?

तो - मनातच बोलतो आज चांगली वेळ आहे सर्व सांगतो कवितेतून जे होईल ते होईलबघू पुढे

ती - करतोस ना कवीता आता आजून किती वाटबघायची आहे आणि तिच्या मनात सुधा हेच चाललं असता निदान कवितेतून तरी सर्व सांगेल जे माझ्या मनात आहे, बघू काय बोलतो ते

तो - मैत्री पासून आपलं नातं सुरु झालं
अनोळखी आपण एक मेकांशी बोलू लागलो
मैत्रीच नातं कधी घट्ट झालं हे कळलच नाही
मैत्री अशी होती कि सर्व गोष्ठी एकमेकांशी वाटू लागलो
मैत्री तुझी मला खूप आवडते
पण मन माझं कधी तुझ्या प्रेमात रंगायला लागलं कळलंच नाही
जेव्हा पासून आयुष्यात आलीस
त्या दिवसा पासून माझं आयुष बदलूनच गेलं
आता तुझी सवय झाली आहे मला
जेव्हा तुला भेटतो तेव्हा खूप छान वाटतं
तुझ्याशी दूर जावंसं वाटतच नाही
आणि तुला एक दिवस नाही भेटलो
तर मनात सारखं तुझाच विचार चालू असतो
तू समोर असलीस कि तुलाच बघावसं वाटतं
तू लांब असलीस कि नझर तुलाच शोधत असते
माझं दिवस तुझ्या पासून सुरु होतो
आणि रात्र तुझ्या आठवणीत संपते
आता तर माझं आयुष्य तुझ्या विना अधुरचआहे
मनापसून प्रेम करतो तुझ्यावर
पूर्ण आयुष्य जगायचा आहे तुझ्याच बरोबर
तुला खूप खुश ठेवायचं आहे आणि तुझं आयुष्य आनंदाने फुलवायचं आहे
पण तुझं मनात देखील तेच आहे जे माझ्यामनात आहे हे मला माहित नाही

ती - ऐकूनच डोळ्यात पाणी येतं आणि त्याचा मिठीत जाऊन रडू लागते आणि त्याला सांगते किती दिवस हे ऐकायची वाट बगत होते, एवढं वेळ लावलास बोलायला, माझ्यावर प्रेम करतोस मग माझं मन नाही ओळखलस का तू

तो - खरा सांगू मला देखील वाटत होतं तुझं माझ्यावर प्रेम असेल पण घाबरत होतो जर तसं नसेल तर एक चांगली मैत्रीण देखील गमविन मी पण आज ठरवलं जे होईल ते होईल तुला सांगणारच माझं प्रेम आहे तुझ्यावर, " I LOVE YOU "

ती - आनंदाचे अश्रू थांबतच न्हवते आणित्याला आपल्या घट्ट मिठीत घेऊन बोलते" I LOVE YOU TOOO "